بانوی بی نشان حضرت فاطمه (س).

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

omme-abiha313 — Wed, 28 Oct 2009 05:59:18 GMT

اسم شریف آن حضرت علی بود،وکنیه آن حضرت ابولحسن مشهورترین القاب آنحضرت :رضا است وصابروفاضل ورضی و وفی وقرِّة اعین المومنین نیزمی گویند به سندمعتبر از سلیمان بن حفص روایت کرده است که حضرت امام موسی (ع) پیوسته فرزند پسندیده خود را رضا می نامید ومی فرمودکه :بخوانید فرزند مرا رضا ، وگفتم به فرزندخودرضا.چون به آن حضرت خطاب میکرد آن حضرت را ابولحسن می نامید . پدر آنحضرت موسی بن جعفر(ع)بود.مادر ان حضرت امّ ولدی بودکه اورا تکتم و نجمه و اوری وسکن وسمان وامّ النبین می نامیدند ،بعضی خیزان صقر و شقرا نیزگفته اند ابن بابویه به سندمعتبر از علی بن میثم روایت کرده است که حمیده مادر امام موسی (ع)که از جمله ای اشراف وبزرگواران عجم بود ،کنیزی خرید اورا به تکتم مسما گردانید آنجاریه سعادتمند بهترین زنان بود درعقل ودین وحیا ،وخاتون خودحمیده را بسیار تعظیم می نمود از روزی که اورا خرید ،هرگزنزد اونمی نشست ،برای تعظیم و اجلال او ازحمیده روزی به حضرت امام موسی(ع)گفت ای فرزندگرامی ! تکتم جاریه ای ست که من بهتراز اورا ندیده ام در زیرکی ومحا سن اخلاق،ومیدانم که هرنسلی که ازاو به وجودآید پاکیزه ومطهر خواهدبود اورا به تومی بخشم واز توالتماس میکنم که رعایت حرمت او رابکنی.چون حضرت امامرضا (ع) از او به وجودآمد او را به طاهره مسما گردانید ،چون حضرت امام رضا شیر بسیارمی خورد .

ابن بابویه به سندمعتبر روایتکرده که آن جناب درمدینه متولدشددرروزپنجشنبه 11ماه ربیع اول سال 153هجری بعد از وفات حضرت صادق(ع)

امام رضا

همنشین گل رویید ، از گلستان امامت

همنشین یار آمد، از پی راه رفاقت

همنشین مروارید،روشن ببخش دل آب

دلربای دام صیاد، برسرآهو ضمانت

ای کبوتر اسیر افتاده دربند وقفس

ای تو ای ستاره ی بی همدم و بی هنفس

غربت ودوری از شهر ولایت دیده ای

ای مسافر میان راه مانده ، بی فرس

ای که همچون مهتاب برپشت ابر پنهان شدی

همچون مرواریدمیان صدفی زندان شدی

جان به قربان تن محزون وخسته ات شود

بی گناه از زهر کین.خسته و بی جان شدی

حدیث

امام رضا (ع) فرموند: هر کسی بعد از نماز صبح و مغرب قبل از که حرفی بزند این آیه شریفه را بخواند اللهم صل علی محمد و ذریته قفی الله له ماه حاجه سبعین فی الدنیا و ثلاثین فی الا خره. و بعد از آن بگوید:اللهم صل علی محمد و آل محمد خداوند صد حاجت اورا بر آورده می نماید که هفتاد حاجت مربوط به دنیا و سی حاجت مربوط به آخرت است .(بحار الانوار.ج۹۴.ص۵۸)

از همه شما عذر می خواهم

omme-abiha313 — Mon, 28 Sep 2009 06:05:18 GMT

سلام خدمت تمام کسانی که قبلا به وبلاگ می امدن و حال هم می آیند و به من سر می زند وبلاگ وبلاگ حضرت زهرا (س) است قدمتون روی چشمای من من نمی توانم زیاد به وبلاگ بیایم و به خاطر تمام نظرات ممنونم و همچنین از کسانی که می آیند به وبلاگ انشالله از من ناراحت نیستید خیلی دوست دارم مثل قدیم به همه سر بزنم زود به زود ولی نمی توانم من همه نظرات شما را می خوانم و بهره میگیرم ممنونم که به یاد من هستید و مرا یاد می کنید التماس دعا دارم خدا حافظتان.

ماه مبارک رمضان

omme-abiha313 — Sat, 29 Aug 2009 07:53:39 GMT

ماه رمضان ماه خداوند، ماه نزول قرآن و از شریف‌ترین ماه‌های سال است. در این ماه درهای آسمان و بهشت گشوده و درهای جهنم بسته می‌شود، و عبادت در یکی از شب‌های آن ( شب قدر ) بهتر از عبادت هزار ماه است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در خطبه شعبانیه خود درباره فضیلت و عظمت ماه رمضان فرموده است: «ای بندگان خدا! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما روی آورده است؛ ماهی که نزد خداوند بهترین ماه‌ها است؛ روزهایش بهترین روزها، شب‌هایش بهترین شب‌ها و ساعاتش بهترین ساعات است.
بر مهمانی خداوند فرا خوانده شدید و از جمله اهل کرامت قرار گرفتید. در این ماه، نفس‌های شما تسبیح، خواب شما عبادت، عمل‌هایتان مقبول و دعاهایتان مستجاب است.
پس با نیت‌ای درست و دلی پاکیزه،‌ پروردگارتان را بخوانید تا شما را برای روزه داشتن و تلاوت قرآن توفیق دهد. بدبخت کسی است که از آمرزش خدا در این ماه عظیم محروم گردد. با گرسنگی و تشنگی در این ماه، به یاد گرسنگی و تشنگی قیامت باشید.»

آن گاه پیامبر اکرم وظیفه روزه‌داران را برشمرد و از صدقه بر فقیران، احترام به سالخوردگان، ترحم به کودکان، صله ارحام، حفظ زبان و چشم و گوش از حرام، مهربانی به یتیمان و نیز عبادت و سجده های طولانی، نماز، توبه، صلوات، تلاوت قرآن و فضیلت اطعام در این ماه سخن گفت.

منابع :
مفاتیح الجنان،‌ تفسیر نمونه، ‌ج 1، ص 634؛ المیزان، ‌ج 2، ص 15

شعبان 1388

omme-abiha313 — Sun, 26 Jul 2009 06:23:30 GMT

حلول ماه شعبان ، ماه عبادت و بندگی ، و اعياد خجسته

شعبانيه مبارک باد

ميلاد با سعادت سه پاره خورشيد نبوي (ص) اميرلحظات بي پايان نيايش حضرت ابا عبد الله الحسين (ع) ماه رخشان حيدري خصال حضرت اباالفضل العباس (ع) زينت دهنده سجده گاه عاشقان حضرت امام سجاد (ع) بر شما دوست عزيز وره روان بزرگواران مبارك باد.

ولادت حضرت فاطمه زهرا(س)

omme-abiha313 — Tue, 16 Jun 2009 15:11:18 GMT

می بخشید دوستان من نبودم و میلاد حضرت زهرا (س) را به شما تبریک نگفتم حال می خواهم معذرت خواهی کنم به خاطر دیر شدن تبریک می گوییم انشالله موفق باشید التماس دعا .

بسم الله الرحمن الرحیم

همانا ما کوثر را به تو اعطا کردیم پس برای پرودگارت نماز بخوان وقربانی کن . سوره مبارکه کوثر آیه 2-1

خداوند از خشم فاطمه خشمگين و به سبب خشنودي او خشنود مي شود، فاطمه پاره تن من است، هر كس او را بيازارد مرا آزرده است آن كس كه با او دوستي ورزد با من دوستي ورزيده است. فاطمه قلب و روح من است، فاطمه بانوي زنان دو جهان است. پیامبر اکرم (ص)

حضرت فاطمه زهرا (س) روز بیستم جمادی الثانی سال پنجم بعثت ، در مکه بدنیا آمد ، ایشان وارث صفات بارز مادر گرامیشان خدیجه بود . در بخشش و بلند نظری وحسن تربیت وارث مادر بزرگوارش ودر سجایای ملکوتی وارث پدر بزرگوارش بود.

*فاطمه (س) در نگاه حضرت مهدی (س)

حضرت مهدی (عج ) که جهان را با ظهور و احکام نورانی خود متحول می کند و عدالت را در تمام زمین حاکم می گرداند فرموده اند که : دختر رسول خدا برای من سرمشق و الگوی نیکویی است . حضرت مهدی (عج ) حضرت فاطمه زهرا را الگو و اسوه خود در رفتار و برنامه حکومتی خود می داند .

فاطمه (س) در اندیشه امام خمینی رحمه الله علیه

حضرت امام خمینی (ره) از فرزندان حضرت زهرا(س) است و در مکتب او پرورش یافته و عمر شریف خویش را در اهداف والای اسلام واهل بیت(ع) سپری نموده است. هم زمانی میلاد امام خمینی و میلاد فاطمه زهرا(س) بر اهمیت این مناسبت، دو چندان، افزوده است. حضرت امام در برخی از پیام ها و سخنرانی های خود به ترسیم و توصیف شخصیت جاودانه فاطمه زهرا(س) پرداخته اند، اما به این نکته نیز باید توجه داشت که آنچه بیان کرده اند تنها اشاره به بخشی از فضایل بی پایان و وصف ناشدنی زهرای مرضیه(س) است، که تبیین همه آن، اصولا از قدرت بشر خارج است.

اینک سخنان حضرت امام را تحت عناوینی چند ، به شما خواننده گرامی تقدیم می داریم:

1 - فاطمه)س) مایه افتخار

دردنیایی که درآن زندگی می کنیم، از گذشته تا حال، انسان ها برحسب دیدگاه خود از جهان و انسان و زندگی، به اشیاء یا اشخاصی افتخار می کرده اند و آنها را مایه فخر و مباهات خود دانسته اند، اما حضرت امام، فاطمه زهرا( س) را مایه افتخار می دانند.

الف( افتخار جهان هستی

روز پر افتخار ولادت زنی است که از معجزات تاریخ و افتخارات عالم وجود است.

"زنی که عالم به او افتخار دارد."

ب) افتخار خاندان وحی

"زنی که افتخار خاندان وحی، و چون خورشیدی بر تارک اسلام می درخشد."

"تاریخ اسلام گواه احترامات بی حد رسول خدا(ص) به این مولود شریف است."

ج) افتخار پیروان او

"برای زن ها کمال افتخار است که روزتولد حضرت صدیقه را روز زن قرار داده اند، افتخار است و مسؤولیت."

-2فاطمه (س) تجلی کمال است.

" تمام هویت انسانی در او جلوه گر است. "

" تمام ابعادی که برای زن و برای یک انسان متصور است در فاطمه زهرا(س) جلوه کرده و بوده است. "

"یک انسان به تمام معنی انسان، تمام نسخه انسانیت ، تمام حقیقت زن، تمام حقیقت انسان، ... تمام حیثیت زن، تمام شخصیت زن ، فردا[ روز میلاد] موجود شد."

"تمام هویت های کمالی که در انسان متصور است و در زن تصور دارد، تمام، در این زن است."

-3 مقامات معنوی حضرت زهرا(س(

الف) " نور او قبل از خلقت بشر آفریده شده است."

"اصولاً رسول اکرم(ص) و ائمه) علیهم السلام) طبق روایاتی که داریم قبل از این عالم ، انواری بوده اند در ظل عرش... و مقاماتی دارند الی ماشاءالله... چنانکه به حسب روایات این مقامات معنوی برای حضرت زهرا(س) هم هست.

ب) موجودی ملکوتی و جبروتی

"او [ فاطمه زهرا] موجود ملکوتی است که در عالم انسان ظاهر شده است، بلکه موجود الهی جبروتی در صورت یک زن ظاهر شد است."

" معنویات، جلوه های ملکوتی، جلوه های الهی، جلوه های جبروتی، جلوه های ملکی و ناسوتی همه در این موجود است."

ج) مجمع اوصاف انبیاء(ع)

"فردا [ روز ولادت فاطمه زهرا[ همچون زنی متولد می شود که تمام خاصه های انبیاء در اوست."

د) تسبیحات فاطمه زهرا بهترین تعقیبات نماز

"و ازجمله تعقیبات شریفه، تسبیحات صدیقه طاهره (س) است که رسول خدا(ص) ، آن را به فاطمه (س) عطا فرمود. از حضرت صادق (ع) مرویست که این تسبیحات در هر روز، در تعقیبات هر نمازی پیش من محبوب تر است ازهزار رکعت نماز در هر روز.

و) مراوده با جبرئیل، بالاترین فضیلت زهرا(س)

"من راجع به حضرت صدیقه (س) خودم را قاصر می دانم ذکری بکنم، فقط اکتفا می کنم به یک روایت که در کافی شریفه است و با سند معتبر نقل شده و آن روایت این است که حضرت صادق (ع) می فرماید:

فاطمه (س) بعد از پدرش 75 روز زنده بودند، در این دنیا بودند و حزن و شدت بر ایشان غلبه داشت و جبرئیل امین می آمد خدمت ایشان و به ایشان تعزیت عرض می کرد و مسائلی از آینده نقل می کرد.

ظاهر روایت این است که در این 75 روز ، مراوده ای بوده است یعنی رفت و آمد جبرئیل زیاد بوده است و گمان ندارم که غیر از طبقه اول از انبیاء عظام درباره کسی اینطور وارد شده باشد... مساله آمدن جبرئیل برای کسی یک مسأله ساده نیست ، خیال نشود که جبرئیل برای هر کسی می آید و امکان دارد بیاید، این یک تناسب لازم است بین روح آن کسی که جبرئیل می خواهد بیاید و مقام جبرئیل که روح اعظم است، چه ما قائل بشویم به این که قضیه ی تنزل جبرئیل ، به واسطه روح اعظم خود این ولی است یا پیغمبر است، او تنزیل می دهد او را و وارد می کند تا مرتبه پایین، یا بگوییم که خیر، حق تعالی او را مأمور می کند که برو و این مسایل را بگو... تا تناسب مابین روح این کسی که جبرئیل می آید پیش او و بین جبرئیل که روح اعظم است نباشد، امکان ندارد این معنا، و این تناسب بین جبرئیل که روح اعظم است و انبیاء درجه اول بوده است مثل رسول خدا و موسی و عیسی و ابراهیم و امثال اینها، بین همه کس نبوده است... در هر صورت من این شرافت و فضیلت را از همه فضایلی که برای حضرت زهرا ذکر کرده اند، با این که آنها هم فضایل بزرگی است، این فضیلت را من بالاتر از همه می دانم... و این از فضایلی است که مختص حضرت صدیقه (س) است. "

سخنانی گوهربار در مورد مادر:

بهشت زیر قدمهای مادران است . پیامبر اکرم «ص»

حق مادرت بر تو این است که بدانی او تو را در جایی حمل کرده است که هیچ کس حمل نمی کند و از میوه دلش آن به تو داد که هیچ کس به دیگری نمی دهد . امام سجاد «ع»

خداوند به سپاسگزاری از خود پدر و مادر فرمان داده است از پدر و مادرش سپاس گزاری نکند ، خداوند را سپاس نگفته است . امام رضا «ع»

ما به انسان سفارش کردیم که به پدر ومادرش نیکی کند ، مادرش او را با رنج حمل کرد وبا رنج بر زمین نهاد . سوره مبارکه احقاف ، آیه 15

*برگرفته از سایت www.aviny.com

شهادت بی بی دو عالم

omme-abiha313 — Wed, 27 May 2009 15:49:18 GMT

زهرا(س) در وصیت خود به علی(ع) ذکر کرد که مرا شب غسل ده و کفن و به خاک بسپار. لذا علی(ع)شبانه زهرا(س) را غسل دادو علی(ع) خود به تنهایی وصیت زهرا(س) را عملی کرد. در هنگام غسل دادن زهرا(س) ،علی(ع) سفارش بسیار نمود که بچه ها آرام باشند. برخی نوشته اند که همراه اسماء، فاطمه(س) را غسل داد که خود فرمود فاطمه(س) را در پیراهن غسل داد. او طاهر و مطهر بود، او را عریان نساختم، او را کفن کردم، از حنوطی که از حنوط پیامبر بود و به جفت پارچه او را کفن نموده.

نقل می کنند که همین که علی(ع) خواست آخرین بند کفن را ببندد نگاهی به فرزندان فاطمه(س) نمود و دید که عجیب گریانند و آستین ها را در دهان کرده که صدای گریه آنها بلند نشود. بعد فضه را صدا زد که به فرزندان فاطمه(س) بگو بیایند و برای آخرین بار مادر خود را ملاقات کنند همین که فرزندان زهرا(س) آمدند کنار پیکر مادر، حسن و حسین (ع) خود را روی سینه مادر و زینبین(ع) خود را روی پاهای مادر انداختند. در اینجا امیر المومنین(ع) قسم یاد می کند که در این لحظه واقعه ای رخ داد که برای احدی رخ نداده است.

دیدم که بند های کفن باز شد و دستهای فاطمه(س) از کفن بیرون آمد. حسن و حسین(ع) را در آغوش کشید و حسنین(ع) با شیون و گریان، حسین می گفت:«مادر، من حسین تو هستم» حسن می گفت:«مادر من حسن تو هستم مادر به خدا زود بود تا از ما روی گردانی و ما را با داغ غمت تنها بگذاری مادر اسلام ما را به جدمان رسول خدا(ص) برسان و به او بگو که ما را در این دنیا یتیم گذاشتی.»

علی(ع) فرمود:« در همین حال دیدم که هاتفی از آسمان ندا می دهد که علی فرزندان فاطمه(س) را از سینه او بردار و جدا کن،چرا که ملائکه آسمان بگریه در آمدند و از آنها تاب برداشته شده. لذا علی(ع) فرزندان را از سینه مادر جدا نمود و با دلی پر خون حسنین(ع) را به کنار کشید.(1)

آن شب مدینه کشتی دریای غم بود

دریای غم از کثرت ظلم و ستم بود

آنشب که خون از دامن مهتاب می ریخت

بر غسل زهرا اسماء آب می ریخت

آنشب خدا داند خدا داند که چون بود

قلب علی زندانی از فریاد و خون بود

طفلی گرفته آستین دائم به دندان

تا ناله خود را کند در سینه پنهان

آنشب امیر المومنین با اشک دیده

مــی شست تنها پیکر یار شهیده

می شستند تاریکی شب مخفیانه

گه جای سیلی گاه جای تازیانه

صد بار از حال رفت و دست از خویشتن شست

تا جسم و جانش را درون پیرهن شست

خود در کفن پیچید آن خونین بدن را

خونین بدن نه بلکه جان خویشتن را

چشم از نگه نای از نوا لب از سخن بست

بگشود دست حسرت و بند کفن بست

چشم از نگه ناگه فتاد آن تیر کوکب را نظاره

برگرد ماه خویش لرزان دو ستاره

دو گوشواره که ز گوش افتاد بودند

بر خاک تنهایی خموش افتاده بودند

دو جوجه از آشیان بی آشیانه

دو بلبل گردیده خاموش از ترانه

از بی کسی در بال هم سر برده بودند

گوئی کنار جسم مادر مرده بودند

داغ دل مولا دوباره گشت تازه

ریحانه ها را زد صدا پای جنازه

که ای گوشه گیرانه شب غربت بیائید

آخر وداع خویش با مادر نمائید

آن پر گشته طایران از جا پریدند

افتان و خیزان جانب مادر دویدند

چون جان شیرین جسم او در بر گرفتند

گل بوسه از آن لاله پرپر گرفتند

یکباره از عمق کفن آهی برآمد

با ناله بیرون دستهای مادر آمد

در قلب شب خورشید خاموش مدینه

بگذاشت روی هر دو ماهش را به سینه

میخواست بی تابی ز طفلان جان بگیرد

می رفت تا جان علی پایان بگیرد

ناگه ندا آمد علی بشتاب بشتاب

دو گوشوار عرش را دریاب دریاب

مگذار زهرا را چنین در بر بگیرند

مگذار روی سینه مادر بمیرند

خلیل ملک را رحمی از بهر خدا کن

از پیکر مادر یتیمان را جدا کن(1)

تاریخ شهادت فاطمه(س)

در تاریخ شهادت زهرا(س) اختلاف هست نظر به اینک حضرت زهرا(س) چند روز بعد از رحلت پیامبر(ص) حیات داشته است.

1-در کتاب عمده ابن بطریق 40 روز ذکر کرده است.

2-واقدی در کتاب خود نوشته است که گروهی75 روز ذکر کرده اند.

3-صیحیح بخاری دز جلده از عامه می گوید 5 ماه زیست داشته است.

4-عمده ابن بطریق در صفحه 104 بنقل از بعضی از علمای اهل سنت 6 ماه نوشته است

5- هشام بن سالم از امام صادق(ع) در کتاب العمه البیضاء فی شرح خطبه الزهرا ذکر کرده است که بعد از پیامبر 75 روز و در این مدت مادمان زهرا هیچ خنده بر نداشته و هر جمعه شهدای احد را زیارت می کردوشنبه و پنجشنه نیز به قبرستان بقیع می رفت و گریه می کرد تا از دنیا می رفت. و در مقابل الطالین تا 8 ماه نوشته اند و حد اقل آن 40 روز است و از جعفربن محمدبن علی(ع)روایت کرده اند که 3 ماه یا 90 روز پس از پیامبر وفات نموده که شب سه شنبه دوم جمادی الاخره بوده است.

در مدرک این کتاب رحلت فاطمه(س) را بعد از ظهر سه شنبه دوم جمادی الاخریعنی 71 روز پس از رحلت پیامبر در سن 18 سال و 7 ماه ذکر نموده است.

و علامه مجلسی در عیون المعجزات سید مرتضی75روز زا ذکر کرده است که از رحلت پیامبر که در 28 صفر گرفته است وفات حضرت صدیقه را 13 جمادی الاولی نوشته و عمر آن حضرت را 18 سال داشته است.(1)

حضرت آية الله العظمی محمد تقی بهجت

omme-abiha313 — Sat, 23 May 2009 08:28:18 GMT

انا لله و انا الیه راجعون

روح ملکوتی اُسوه عارفان ، عالم ربانی ، فقیه صمدانی و مرجع تقلید شیعیان جهان حضرت آية

الله العظمی محمد تقی بهجت « رحمة الله علیه » به ملکوت اعلی پیوست ، این مصیبت عظمی

را به ولی الله الاعظم « عجل الله تعالی فرجه الشریف » و عموم شیعیان جهان تسلیت عرض

می کنیم .

شهادت حضرت فاطمه

omme-abiha313 — Wed, 29 Apr 2009 06:27:18 GMT

السلام عليک يا فاطمة الزهراء

السلام عليک يا سيدة نساء العالمين من الأولين و الآخرين

السلام عليک ايتها الصديقة الشهيدة

سال اصلاح الگوی مصرف

omme-abiha313 — Sat, 18 Apr 2009 12:33:18 GMT

الگوي مصرف ازمنظر قرآن/ خدا مردم مسرف دروغگو را هرگزهدايت نخواهد کرد

اسراف از جمله مقولاتي است که در فرهنگ اسلامي بسيار مورد تاکيد قرار گرفته و آيات قرآن کريم و سخن ائمه اطهار (ع) نيز بيانگر اهميت اين مساله است به گونه اي که در قرآن کريم حدود 13 بار کلمه "اسراف" با الفاظ گوناگون به کار رفته است.

در بسياري از کتاب هاي اخلاقي خو گيري نفس انسان با صفات برجسته اخلاقي نقطه آغاز حرکت انسان به سمت کمال حقيقي آسماني به شمار مي رود که از جمله اين صفات برجسته مي توان به قناعت پذيري و قانع بودن به موهبت هاي خداوندي اشاره کرد.
در آموزه هاي ديني ما مساله قناعت و صرفه جويي يک مساله تاثير گذار در جامعه محسوب مي شود و اهميت آن به حدي است که اين مقوله به عنوان يک فضيلت همواره مورد تشويق قرار گرفته است.
اسراف در قرآن کريم تنها به معناي درست مصرف کردن نعمتهاي خدادادي نيست بلکه در امور مختلفي همچون خودخواهي و زياده خواهي انسان ها نيز به اين مساله اشاره دارد، آنجا که در سوره قصص در خصوص اعتقاد فرعون به ربوبيت خودش مي فرمايد: "که براي شما خدايي نمي شناسم" و خداوند به فرعون در سوره يونس اينگونه پاسخ مي دهد: "و فرعون برتري طلبيد در زمين و پروردگار عالم او را از مسرفين خواند."
در قرآن کريم همچنين در خصوص عدم ايمان به خدا، نبوت، امامت، معاد و عدل آمده است: "و اين چنين جزا مي دهيم کسي را که از حد بگذراند (اسراف) به پروردگارش ايمان نياورد و عذاب آخرت سخت است."
موضوع صرفه جويي به قدري در اسلام حايز اهميت است که علماي اخلاق تاکيد مي کنند سزاوار است مومن در امور مباح از جمله خواب، بيداري، حرف زدن و خوردن نيز اسراف نکند.
در نکوهش اسراف و تبذيرو ارزش و جايگاه ميانه روي و بهره گيري صحيح از نعمت هاي الهي در آيات قرآني و روايات اسلامي سخن فراوان به بيان آمده است از جمله در اين آيه از سوره غافر که مي فرمايد: "اسراف کاران از اصحاب آتش اند و همانا اسراف کاران همراهان آتش اند." و همچنين در جاي ديگر از اين سوره مي فرمايد: "و بدينسان گمراه کند خدا هر که را که فزوني خواه و شک آورنده است."
در سوره انعام نيز در مورد اسراف کاران اينگونه آمده است: "اسراف نکنيد چرا که خداوند اسراف کنندگان را دوست نمي دارد." و خداوند در جاي ديگر مي فرمايد: "و آنانکه گاهي انفاق کنند نه فزون رفتند و نه سخت گيرند و باشد ميان اين اندازه ها."
در آيه 137 سوره طه، خداوند متعال فرموده است: "و اين چنين جزا مى دهيم به هر کس اسراف کند و به آيت هاى خداوند نگرود و براى او عذاب سخت و پاينده است." و در آيه 67 سوره فرقان درباره صفات "عبادالرحمن" مي فرمايد: "آنان که در هنگام انفاق نه اسراف مى کنند و نه تنگ مى گيرند، بلکه بين اين دو راه اعتدال را انتخاب مى کنند." همچنين در آيه 30 سوره اعراف آمده است:‌ "خداوند مسرفان را دوست ندارد."
درباره لزوم دورى از اسراف، خداوند متعال در آيه 141 سوره انعام مى فرمايد: "و او آن خدايى است که براى شما بستان ها در درختان (مانند انگور) داربستى و درختان آزاد و درختان خرما و زراعت ها که ميوه و دانه هاى گوناگون دارند و زيتون و انار و ميوه هاى مشابه به يکديگر و ميوه هاى نامشابه (چون سيب و انار) بيافريد و شما هم از آن ميوه ها هرگاه برسد تناول کنيد و حق زکات فقيران را بدهيد و روز برداشت محصول اسراف نکنيد که خدا مسرفان را دوست نمى دارد."
در آيه 28 سوره غافر مي فرمايد: "خدا مردم مسرف دروغگو را هرگز هدايت نخواهد کرد."، در جاي ديگري از اين سوره همچنين آمده است: "ناچار آنچه شما مرا به سوى او مى خوانيد(از بت ها و فراعنه) آن ها اثرى در دنيا و آخرت به هيچ وجه ندارند و بدانيد که بازگشت همه ما (روز قيامت) به سوى خداست و البته ستمکاران و مسرفان فاسق هم اهل دوزخ هستند."
در آيه 151 سوره شعرا هم مى فرمايد: "از رفتار روساى مسرف ستمگر پيروى نکنيد." و نيز در آيه 34 سوره ذاريات مى فرمايد: "که آن سنگ ها نزد پروردگار معين و نشاندار براى نابود کردن ستمکاران است."
از آيات قرآن کريم چنين بر مي آيد که نه اسراف و تبذير و نه بخل و خست، هيچ يک پسنديده و قابل قبول نيست، آنجا که مي فرمايد: "کسانى که به هنگام انفاق نه اسراف مى کنند و نه سختگيرى و بخل مى ورزند، بلکه در ميان اين دو (کار زشت) حد اعتدال و ميانه (که سخاوت و بخشش) است را مى گيرند."
در قرآن کريم ضمن توجه دادن انسان ها به جلوگيري از اسراف، اين نويد به مسرفين داده شده است که از رحمت و بخشش الهي مايوس نشوند و از راهي که در پيش گرفته اند به راه نيکي و صرفه جويي بازگردند.
ائمه اطهار (ع) نيز به پرهيز از اسراف و در پيش گرفتن راه صحيح بهره گيري از موهبت هاي الهي در بين مردم بسيار سفارش و توصيه کرده اند، امام موسي کاظم (ع) از جمله اماماني است که در وصيت نامه اي به هشام اينگونه فرموده است: "يکي از لشگريان عقل، ميانه روي و لشگريان جهل زياده روي است."
حضرت علي (ع) نيز بخشش و ترحم اسراف کار را مذموم و نکوهش کرده و مي فرمايد: "زياده روي و اسراف مکن زيرا بخشش اسراف کار مورد ستايش نيست و تنگدستي او هم مورد ترحم واقع نمي شود."، ايشان همچنين مي فرمايد: "هر چيزي بيشتر از اقتصاد (ميانه روي) اسراف است."
حضرت على(ع) همچنين فرموده اند: "آگاه باشيد مال را در غير مورد استحقاق صرف کردن، تبذير و اسراف است. ممکن است اين عمل انسان را (به ظاهر) در دنيا بلند مرتبه کند اما مسلما در آخرت پست و حقير خواهد بود. در نظر توده مردم (عوام) ممکن است سبب اکرام شود، اما در پيشگاه خداوند موجب سقوط مقام انسان مى شود."
امام موسي بن جعفر (ع) در خصوص نتيجه و ثمره ميانه روي مي فرمايد: "کسي که در زندگي ميانه روي و قناعت کند نعمت او باقي مي ماند و آنکه با تبذير و اسراف زندگي کند، نعمتش از بين مي رود."
در کنار بحث اسراف که همواره در اسلام مورد مذمت قرار گرفته، مساله قناعت از جمله خصلت ها و ويژگي هاي ارزشمند براي يک مسلمان به شمار مي رود و همواره مورد توجه اسلام و اوليا دين قرار گرفته است.
امام باقر (ع) در اين زمينه مي فرمايد: "هر که قناعت کند به آنچه که خدا به او مي دهد، غني ترين مردم است."
از پيامبر اسلام(ص) درباره لزوم دورى از اسراف روايت شده است که فرموده اند: "شکمبارگى اسباب نافرمانى خداوند است کم خورى از پاکدامنى و پرخورى از اسراف است."
از اشارات و روايات قرآن کريم و ائمه اطهار (ع) چنين بر مي آيد که اسراف و تبذير همواره مورد نکوهش بوده و در رديف يکي از ناپسنديده ترين کارها قرار دارد که هيچ گاه انسان را به سمت سعادتمندي سوق نخواهد داد و در آخرت نيز عذابي دردناک به همراه دارد.
از اين رو در سالي که با عنوان "سال اصلاح الگوي مصرف" نامگذاري شده شايسته است تا تاملي عميق به آنچه در قرآن کريم و احاديث و روايات مختلف مبني بر بهره گيري صحيح و اصولي از نعمت هاي الهي آمده است،‌ داشته باشيم تا تمامي انسان ها بتوانند از موهبت هاي حق تعالي درست و يکسان استفاده کنند.

گفتاري از دکتر شريعتي درباره حضرت فاطمه زهرا

omme-abiha313 — Sun, 12 Apr 2009 05:44:18 GMT

«وقتي پيامبر اسلام مي‌گويد فاطمه يکي از چهار زن بزرگ جهان

است، وقتي که در برابر همه رنجها و پريشاني‌ها و همه غمهاي

زندگي فاطمه، پيغمبر به او تسلي مي‌دهد که «نمي‏خواهي بانوي

همه زنان جهان باشي؟» اينها تعارف نيست که يک مرد به دخترش

مي‌گويد! پيغمبر چنين تعارفها را ندارد!... وقتي مي‌گويد تو

مي تواني بانوي همه زنان جهان باشي، به معناي اين نيست که

تعارف کرده باشد و هم به معناي آن نيست که براي پيروان

خود يک بت ساخته باشد که فقط او را بپرستند و يک معبود که

ستايشش کنند و يک ممدوح که فقط مدحش را بگويند و يا يک

قرباني که فقط عزاداري کنند؛ بلکه به عنوان يک سرمشق او

را بشناسند و از روي زندگي‌اش درس بياموزند و عمل کنند.

اين به معناي «سيده‌ زنان عالم» است. چگونه مي‌توان آموخت؟

آنچه مي‌خواهم بگويم درس آموختن از اين شخصيت است. وقتي که

مثلامساله فدک در زندگي فاطمه مطرح است بايد ديد از آن چه

مي‌توان آموخت؟ من قبلا گفته‌ام تکيه حضرتفاطمه براي پس گرفتن

فدک فقط کوششي براي باز گرفتن يک مزرعه کوچک نيست. اينقدر

نبايد دعوتفاطمه و مبارزه فاطمه را کوچک کرد و تحقير کرد.

براي اينکه مبارزه براي پس گرفتن فدک، و اعلان غصب فدک

بطور مداوم به عنوان نشان دادن نشانه‌اي و مظهري از غصب و

انحراف در ر‍ژيم حاکمي است که فاطمه با آن مخالف است. اين يک

نمونه سياسي است براي نشان دادن هميشگي رژيمي که الان رويکار

آمده و علي‌رغم تمام توجيهات ديني و وجهه‌هاي اصحاب، بر اساس

حق و عدل و قانون و اسلام عمل نکرده است و نمونه‌اش فدک، که

اگر يک تومان هم باشد، بزرگترين ارزش را دارد.... امروز نه

فدک است و نه اين تصادم هست و نه انتخابات سقيفه. خيال

نکنيد که يک موضوع تاريخي است، نه. اين موضوعات زندهاست و

بايد تکرار بشود، اما نه به عنوان موضوعات تکراري تاريخ

که هر سال بايد فقط يادآوري بشود بلکه به عنوان اينکه

طرح شود و از آن درس گرفته شود. چه درسي؟ درسي که مي‌توا

ن از بزرگترينمظهر مادري در تاريخ اسلام و نمونه اعلاي يک زن

در خانه، داراي همسر و پرورنده فرزند- آنچنان همسريو اينچنين

فرزنداني- گرفت: چنين زني که در تمام مدت عمرش از طفوليت

تا ازدواجش و از ازدواجش تا مرگش، به عنوان يک عنصر

مسئول در سرنوشت امت، فکر، عقيده، مبارزه و حق پرستي و

همچنين درمقابل انحراف و در غصب و ستمي که در جامعه‌اش بوجود

مي‏آيد، احساس مسئوليت مي‌کند و در متن درگيري‌هاي اجتماعي

حضور دارد و تا لحظه مرگش خاموش نمي‌نشيند، علي‌رغم اينکه

مي‌داند دراين مبارزه پيروز هم نخواهد شد!همچنين امروز او

مي‌تواند زن مسلمان را بسازد. او به عنوان يک مادر در

مرحله‌اي که دختري چون زينب مي‌پرورد و پسراني چون حسن و حسين

(ع)، و به عنوان يک بعد ديگر زن متعالي و مثالي، همسر به

عنوان کسي که در تنهايي‌ها و سختي‌ها ، نقش‌ها و عظمتهاي علي

(ع) پا به پاي اوست و همچنين به عنوان يک زن مسئول

اجتماعي، کسي که از بدو تولد تا لحظه‌‌اي که پدرش را تنها

به زمين گذاشت و درغربت دفن شد و در خاموشي، باز يک لحظه

از مبارزه نايستاد: در جبهه خارجي با کفر تا هجرت و

درجبهه داخلي با انحراف و قتل تا لحظه مرگ، حتي بعد از مرگ

نيز که: «علي مرا پنهان دفن کن تا بر گورمن گرد نيايند و

هم بر عزاي من مراسمي برپا نکنند و بر من نماز نخوانند و

مراسمي بپا ندارند تا به نام من قدرتي که هم اکنون بر روي

کار آمده قدرت خود را توجيه ديني نکند» زني که حتي مردن و

دفن شدنش را مي‌خواهد وسيله‌اي کند براي مبارزه در راه حق و

محکوم کردن ابدي و هميشگي غصب. اين است

«چگونه امروز زن مسلمان بودن»!