می بخشید دوستان  من   نبودم و  میلاد حضرت زهرا (س) را به شما تبریک نگفتم حال می خواهم معذرت خواهی کنم به خاطر دیر شدن   تبریک می گوییم انشالله موفق باشید  التماس دعا .

بسم الله الرحمن الرحیم

همانا ما کوثر را به تو اعطا کردیم پس برای پرودگارت نماز بخوان وقربانی کن .     سوره مبارکه کوثر   آیه 2-1

خداوند از خشم فاطمه خشمگين و به سبب خشنودي او خشنود مي شود، فاطمه پاره تن من است، هر كس او را بيازارد مرا آزرده است آن كس كه با او دوستي ورزد با من دوستي ورزيده است. فاطمه قلب و روح من است، فاطمه بانوي زنان دو جهان است.            پیامبر اکرم (ص)

حضرت فاطمه زهرا (س) روز بیستم جمادی الثانی سال پنجم بعثت ، در مکه بدنیا آمد ، ایشان وارث صفات بارز مادر گرامیشان خدیجه بود . در بخشش و بلند نظری وحسن تربیت وارث مادر بزرگوارش ودر سجایای ملکوتی وارث پدر بزرگوارش بود.

*فاطمه (س) در نگاه حضرت مهدی (س)

حضرت مهدی (عج ) که جهان را با ظهور و احکام نورانی خود متحول  می کند و عدالت را در تمام زمین حاکم می گرداند فرموده اند که : دختر رسول خدا برای من سرمشق و الگوی نیکویی  است . حضرت مهدی (عج ) حضرت فاطمه زهرا را الگو و اسوه خود در رفتار و برنامه  حکومتی  خود می داند .

فاطمه (س) در اندیشه امام خمینی رحمه الله علیه

حضرت امام خمینی (ره) از فرزندان حضرت زهرا(س) است و در مکتب او پرورش یافته و عمر شریف خویش را در اهداف والای اسلام واهل بیت(ع) سپری نموده است. هم زمانی میلاد امام خمینی و میلاد فاطمه زهرا(س) بر اهمیت این مناسبت، دو چندان، افزوده است. حضرت امام در برخی از پیام ها و سخنرانی های خود به ترسیم و توصیف شخصیت جاودانه فاطمه زهرا(س) پرداخته اند، اما به این نکته نیز باید توجه داشت که آنچه بیان کرده اند تنها اشاره به بخشی از فضایل بی پایان و وصف ناشدنی زهرای مرضیه(س) است، که تبیین همه آن، اصولا از قدرت بشر خارج است.

اینک سخنان حضرت امام را تحت عناوینی چند ، به شما خواننده گرامی تقدیم می داریم:

1 - فاطمه)س) مایه افتخار

دردنیایی که درآن زندگی می کنیم، از گذشته تا حال، انسان ها برحسب دیدگاه خود از جهان و انسان و زندگی، به اشیاء یا اشخاصی افتخار می کرده اند و آنها را مایه فخر و مباهات خود دانسته اند، اما حضرت امام، فاطمه زهرا( س) را مایه افتخار می دانند.

الف( افتخار جهان هستی

روز پر افتخار ولادت زنی است که از معجزات تاریخ و افتخارات عالم وجود است.

"زنی که عالم به او افتخار دارد."

ب) افتخار خاندان وحی

"زنی که افتخار خاندان وحی، و چون خورشیدی بر تارک اسلام می درخشد."

"تاریخ اسلام گواه احترامات بی حد رسول خدا(ص) به این مولود شریف است."

ج) افتخار پیروان او

"برای زن ها کمال افتخار است که روزتولد حضرت صدیقه را روز زن قرار داده اند، افتخار است و مسؤولیت."

 -2فاطمه (س) تجلی کمال است.

" تمام هویت انسانی در او جلوه گر است. "

" تمام ابعادی که برای زن و برای یک انسان متصور است در فاطمه زهرا(س) جلوه کرده و بوده است. "

"یک انسان به تمام معنی انسان، تمام نسخه انسانیت ، تمام حقیقت زن، تمام حقیقت انسان، ... تمام حیثیت زن، تمام شخصیت زن ، فردا[ روز میلاد] موجود شد."

"تمام هویت های کمالی که در انسان متصور است و در زن تصور دارد، تمام، در این زن است."

-3 مقامات معنوی حضرت زهرا(س(

الف) " نور او قبل از خلقت بشر آفریده شده است."

"اصولاً رسول اکرم(ص) و ائمه) علیهم السلام) طبق روایاتی که داریم قبل از این عالم ، انواری بوده اند در ظل عرش... و مقاماتی دارند الی ماشاءالله... چنانکه به حسب روایات این مقامات معنوی برای حضرت زهرا(س) هم هست.

ب) موجودی ملکوتی و جبروتی

"او [ فاطمه زهرا] موجود ملکوتی است که در عالم انسان ظاهر شده است، بلکه موجود الهی جبروتی در صورت یک زن ظاهر شد است."

" معنویات، جلوه های ملکوتی، جلوه های الهی، جلوه های جبروتی، جلوه های ملکی و ناسوتی همه در این موجود است."

ج) مجمع اوصاف انبیاء(ع)

"فردا [ روز ولادت فاطمه زهرا[ همچون زنی متولد می شود که تمام خاصه های انبیاء در اوست."

د) تسبیحات فاطمه زهرا بهترین تعقیبات نماز

"و ازجمله تعقیبات شریفه، تسبیحات صدیقه طاهره (س) است که رسول خدا(ص) ، آن را به فاطمه (س) عطا فرمود. از حضرت صادق (ع) مرویست که این تسبیحات در هر روز، در تعقیبات هر نمازی پیش من محبوب تر است ازهزار رکعت نماز در هر روز.

و) مراوده با جبرئیل، بالاترین فضیلت زهرا(س)

"من راجع به حضرت صدیقه (س) خودم را قاصر می دانم ذکری بکنم، فقط اکتفا می کنم به یک روایت که در کافی شریفه است و با سند معتبر نقل شده و آن روایت این است که حضرت صادق (ع) می فرماید:

فاطمه (س) بعد از پدرش 75 روز زنده بودند، در این دنیا بودند و حزن و شدت بر ایشان غلبه داشت و جبرئیل امین می آمد خدمت ایشان و به ایشان تعزیت عرض می کرد و مسائلی از آینده نقل می کرد.

ظاهر روایت این است که در این 75  روز ، مراوده ای بوده است  یعنی رفت و آمد جبرئیل زیاد بوده است و گمان ندارم که غیر از طبقه اول از انبیاء عظام درباره کسی اینطور وارد شده باشد... مساله آمدن جبرئیل برای کسی یک مسأله ساده نیست ، خیال نشود که جبرئیل برای هر کسی می آید و امکان دارد بیاید، این یک تناسب لازم است بین روح آن کسی که جبرئیل می خواهد بیاید و مقام جبرئیل که روح اعظم است، چه ما قائل بشویم به این که قضیه ی  تنزل جبرئیل ، به واسطه روح اعظم خود این ولی است یا پیغمبر است، او تنزیل می دهد او را و وارد می کند تا مرتبه پایین، یا بگوییم که خیر، حق تعالی او را مأمور می کند که برو و این مسایل را بگو... تا تناسب مابین روح این کسی که جبرئیل می آید پیش او و بین جبرئیل که روح اعظم است نباشد، امکان ندارد این معنا، و این تناسب بین جبرئیل که روح اعظم است و انبیاء درجه اول بوده است مثل رسول خدا و موسی و عیسی و ابراهیم و امثال اینها، بین همه کس نبوده است... در هر صورت من این شرافت و فضیلت را از همه فضایلی که برای حضرت زهرا ذکر کرده اند، با این که آنها هم فضایل بزرگی است، این فضیلت را من بالاتر از همه می دانم... و این از فضایلی است که مختص حضرت صدیقه (س) است. "

سخنانی گوهربار در مورد مادر:

بهشت زیر قدمهای مادران است .   پیامبر اکرم «ص»

حق مادرت بر تو این است که بدانی او تو را در جایی حمل کرده است که هیچ کس حمل نمی کند و از میوه دلش آن به تو داد که هیچ کس به دیگری نمی دهد .     امام سجاد «ع»

خداوند به سپاسگزاری از خود پدر و مادر فرمان داده است از پدر و مادرش سپاس گزاری نکند ، خداوند را سپاس نگفته است . امام رضا «ع»

ما به انسان سفارش کردیم که به پدر ومادرش نیکی کند ، مادرش او را با رنج حمل کرد وبا رنج بر زمین نهاد .    سوره مبارکه احقاف ، آیه 15

*برگرفته از سایت www.aviny.com  

زهرا(س) در وصیت خود به علی(ع) ذکر کرد که مرا شب غسل ده و کفن و به خاک بسپار. لذا علی(ع)شبانه زهرا(س) را غسل دادو علی(ع) خود به تنهایی وصیت زهرا(س) را عملی کرد. در هنگام غسل دادن زهرا(س) ،علی(ع) سفارش بسیار نمود که بچه ها آرام باشند. برخی نوشته اند که همراه اسماء، فاطمه(س) را غسل داد که خود فرمود فاطمه(س) را در پیراهن غسل داد. او طاهر و مطهر بود، او را عریان نساختم، او را کفن کردم، از حنوطی که از حنوط پیامبر بود و به جفت پارچه او را کفن نموده.

نقل می کنند که همین که علی(ع) خواست آخرین بند کفن را ببندد نگاهی به فرزندان فاطمه(س) نمود و دید که عجیب گریانند و آستین ها را در دهان کرده که صدای گریه آنها بلند نشود. بعد فضه را صدا زد که به فرزندان فاطمه(س) بگو بیایند و برای آخرین بار مادر خود را ملاقات کنند همین که فرزندان زهرا(س) آمدند کنار پیکر مادر، حسن و حسین (ع) خود را روی سینه مادر و زینبین(ع) خود را روی پاهای مادر انداختند. در اینجا امیر المومنین(ع) قسم یاد می کند که در این لحظه واقعه ای رخ داد که برای احدی رخ نداده است.

دیدم که بند های کفن باز شد و دستهای فاطمه(س) از کفن بیرون آمد. حسن و حسین(ع) را در آغوش کشید و حسنین(ع) با شیون و گریان، حسین می گفت:«مادر، من حسین تو هستم» حسن می گفت:«مادر من حسن تو هستم مادر به خدا زود بود تا از ما روی گردانی و ما را با داغ غمت تنها بگذاری مادر اسلام ما را به جدمان رسول خدا(ص) برسان و به او بگو که ما را در این دنیا یتیم گذاشتی.»

علی(ع) فرمود:« در همین حال دیدم که هاتفی از آسمان ندا می دهد که علی فرزندان فاطمه(س) را از سینه او بردار و جدا کن،چرا که ملائکه آسمان بگریه در آمدند و از آنها تاب برداشته شده. لذا علی(ع) فرزندان را از سینه مادر جدا نمود و با دلی پر خون حسنین(ع) را به کنار کشید.(1)

                   دریای غم از کثرت ظلم و ستم بود

آنشب که خون از دامن مهتاب می ریخت

                  بر غسل زهرا اسماء آب می ریخت

آنشب خدا داند خدا داند که چون بود

                 قلب علی زندانی از فریاد و خون بود

طفلی گرفته آستین دائم به دندان

                  تا ناله خود را کند در سینه پنهان

آنشب امیر المومنین با اشک دیده

                   مــی شست تنها پیکر یار شهیده

می شستند تاریکی شب مخفیانه

                   گه جای سیلی گاه جای تازیانه

صد بار از حال رفت و دست از خویشتن شست

                   تا جسم و جانش را درون پیرهن شست

خود در کفن پیچید آن خونین بدن را

                 خونین بدن نه بلکه جان خویشتن را

چشم از نگه نای از نوا لب از سخن بست

                 بگشود دست حسرت و بند کفن بست

چشم از نگه ناگه فتاد آن تیر کوکب را نظاره

                 برگرد ماه خویش لرزان دو ستاره

دو گوشواره که ز گوش افتاد بودند

                  بر خاک تنهایی خموش افتاده بودند

دو جوجه از آشیان بی آشیانه

                   دو بلبل گردیده خاموش از ترانه

از بی کسی در بال هم سر برده بودند

                  گوئی کنار جسم مادر مرده بودند

داغ دل مولا دوباره گشت تازه

                  ریحانه ها را زد صدا پای جنازه

که ای گوشه گیرانه شب غربت بیائید

                 آخر وداع خویش با مادر نمائید

آن پر گشته طایران از جا پریدند

                افتان و خیزان جانب مادر دویدند

چون جان شیرین جسم او در بر گرفتند

                گل بوسه از آن لاله پرپر گرفتند

یکباره از عمق کفن آهی برآمد

                با ناله بیرون دستهای مادر آمد

در قلب شب خورشید خاموش مدینه

               بگذاشت روی هر دو ماهش را به سینه

میخواست بی تابی ز طفلان جان بگیرد

                می رفت تا جان علی پایان بگیرد

ناگه ندا آمد علی بشتاب بشتاب

              دو گوشوار عرش را دریاب دریاب

مگذار زهرا را چنین در بر بگیرند

               مگذار روی سینه مادر بمیرند

خلیل ملک را رحمی از بهر خدا کن

              از پیکر مادر یتیمان را جدا کن(1)

تاریخ شهادت فاطمه(س)

در تاریخ شهادت زهرا(س) اختلاف هست نظر به اینک حضرت زهرا(س) چند روز بعد از رحلت پیامبر(ص) حیات داشته است.

1-در کتاب عمده ابن بطریق 40 روز ذکر کرده است.

2-واقدی در کتاب خود نوشته است که گروهی75 روز ذکر کرده اند.

3-صیحیح بخاری دز جلده از عامه می گوید 5 ماه زیست داشته است.

4-عمده ابن بطریق در صفحه 104 بنقل از بعضی از علمای اهل سنت 6 ماه نوشته است

5- هشام بن سالم از امام صادق(ع) در کتاب العمه البیضاء فی شرح خطبه الزهرا ذکر کرده است که بعد از پیامبر 75 روز و در این مدت مادمان زهرا هیچ خنده بر نداشته و هر جمعه شهدای احد را زیارت می کردوشنبه و پنجشنه نیز به قبرستان بقیع می رفت و گریه می کرد تا از دنیا می رفت. و در مقابل الطالین تا 8 ماه نوشته اند و حد اقل آن 40 روز است و از جعفربن محمدبن علی(ع)روایت کرده اند که 3 ماه یا 90 روز پس از پیامبر وفات نموده که شب سه شنبه دوم جمادی الاخره بوده است.

در مدرک این کتاب رحلت فاطمه(س) را بعد از ظهر سه شنبه دوم جمادی الاخریعنی 71 روز پس از رحلت پیامبر در سن 18 سال و 7 ماه ذکر نموده است.

و علامه مجلسی در عیون المعجزات سید مرتضی75روز زا ذکر کرده است که از رحلت پیامبر که در 28 صفر گرفته است وفات حضرت صدیقه را 13 جمادی الاولی نوشته و عمر آن حضرت را 18 سال داشته است.(1)

انا لله و انا الیه راجعون

روح ملکوتی اُسوه عارفان ، عالم ربانی ، فقیه صمدانی و مرجع تقلید شیعیان جهان حضرت آية

 الله العظمی محمد تقی بهجت « رحمة الله علیه » به ملکوت اعلی پیوست ، این مصیبت عظمی

 را به ولی الله الاعظم « عجل الله تعالی فرجه الشریف » و عموم شیعیان جهان تسلیت عرض

 می کنیم .